شمارهٔ ۱۰

قطعات

زهی رفیع جنابی که درگه عالیت
سپهر را به بسیط زمین تشکل کرد

عروسی معنی طبعم بعقد نظم نداد
که جز بزیور مدح تواش تحمل کرد

رهی بخواستن قطعه از جناب تو دوش
پسی از تفکر بسیار بس تخیل کرد

که تا چگونه کند عرض این حدیث بتو
بسی تردد بنمود و بس تامل کرد

به دستیاری این قطعه ملتمس گردید
به پایمردی الطاف تو توکل کرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}