شمارهٔ ۵۹ - شیخ سعدی فرماید

غزلیات

باد آمد و بوی عنبر آورد
بادام و شکوفه بر سرآورد
در جواب او

تن چون زلحاف سر برآورد
کوته جبه زود در بر آورد

شد غرقه بجیب خویشتن حبر
و زبحر ز دگمه گوهر آورد

شاخی است چه طرفه چار قبش
گو در بر سیم و زر برآورد

زان جیب که عنبرینه با اوست
باد آمد و بوی عنبر آورد

از فارس متاع برد تا جز
وزیزد قماش دیگر آورد

قاری قلمی که بهر تحریر
در مدحت موینه در آورد

از موی سمور بست وسنجاب
مدنیز ز قندسش بر آورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}