شمارهٔ ۴۷

غزلیات

نظر بر روی او دزدیده بگشا
ز خود گم گرد و بر وی دیده بگشا

گل پژمرده ما باغبان چید
صبا گو غنچه ناچیده بگشا

مبادا عالمی را جان برآید
گره از زلف خود فهمیده بگشا

به گلشن بگذر و در طعنه گل
زبان بلبل شوریده بگشا

برافشان کاکل و شمشاد را گو
شکنج طره ژولیده بگشا

گره بر چین ابرو از چه داری
سر این نافه پیچیده بگشا

ز رمز عشق آگاهی «نظیری »
معمای ازل نشنیده بگشا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}