شمارهٔ ۲۶۷

غزلیات

می است چاره غم هوشمند را چه خبر
رموز با می تلخ است قند را چه خبر

سماع دردکشان صوفیان چه می دانند
ز شیوه های سمندر سپید را چه خبر

به زیر شاخ گل، افعی گزیده بلبل را
نواگران ندیده گزند را چه خبر

ز دامنی که گشاییم ما تهی دستان
تو میوه سر شاخ بلند را چه خبر

هزار دام تصور نهیم و برداریم
تو مرغ وحشی فارغ ز بند را چه خبر

به خاص و عام نهد داغ بندگی عشقت
قبول و رد تو مشکل پسند را چه خبر

هزار شیخ و برهمن ز کیش و دین برگشت
تصرف نظر ارجمند را چه خبر

به می علاج نمایند پند ناشنوان
طبیب داروی ناسودمند را چه خبر

به بند عشق «نظیری » خجستگان رفتند
ستاره بد و بخت نژند را چه خبر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}