شمارهٔ ۴۰۵

غزلیات

ای بر لب تو خال سیه مهره دار حسن
صاحب رقم ز سبزه خطت بهار حسن

مرکز خبر زگردش پرگار می دهد
بر نقطه های خال تو باشد مدار حسن

مانند آب گوهر غلطان که مطلب است
با خود نداده است ز شوخی قرار حسن

بنیاد حسن ساخته زیر و زبر شود
سنجیده ایم از محک خط عیار حسن

دیگر چه دست و پای کند رهزن هوس
چون شد سواد اعظم خطش حصار حسن

دارد سبک عنانی سیر براق برق
از تازیانه ی خط مشکین سوار حسن

نورس مگو که گشت سیه روزگار من
خط می نهد سزای ستم در کنار حسن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}