شمارهٔ ۱۷

غزلیات

تا کی زنی ز مشک سیه بر زره گره
تا چند ماه را کشی اندر خم زره

ماهی، باختیار چو ماهی زره مپوش
رو باز کن ز حلقه مشکین زره گره

گردم زند ز زلف تو اندر بر بتان
عنبر که هستم از خم آن طره مشتبه

بگشا شکنج زلف که با یاد بوی او
خاک ره از شمامه ی عنبر به است به

گر شادیت ز مرگ امامی است، زنده کرد
او را مدیح خواجه تو خوشباش و برمجه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}