شمارهٔ ۱۵

بخش اول

کردم چه از لا رخ سوی الا
دیدم مبین خود را در اسما

دادم چو ساقی آنجام باقی
از پای تا سرگشتم همه لا

نا اسم و رسمی نه وضع و شکلی
اینجا یکی شد اسم و مسما

چون تو الف سان گردی جریده
گردد عیانت یکتائی ما

تا تو نشینی ایمن به ساحل
کی در کف آری دری ز دریا

خود را ز ساحل در بحر افکن
بنگر در اصداف آن دریکتا

نور علی شد در دل چه تابان
از تهمت تن دل شد مصفا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}