شمارهٔ ۱۰۸

بخش اول

یار از رخ خود نقاب بگشود
بی پرده جمال خویش بنمود

زآئینه دل بصیقل جان
زنگ من و ما تمام بزدود

هر لحظه بصورتی برآمد
دل از کف خاص و عام بربود

موجود و وجود هر دو عالم
از جود وجود اوست موجود

خود ناظر و منظر است و منظور
خود شاهد و مشهد است و مشهود

خود نور علی ز جام باقی
پیوسته بما شراب پیمود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}