شمارهٔ ۱۱۳

بخش اول

عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد
گل من شود و از لب فریاد چکد

آنچنان صید ضعیفم که چو افتم در دام
عرق شرم من از جبهه صیاد چکد

عجبی نیست بقتل من اگر خنجر عشق
قطره خون شود و از کف صیاد چکد

خسروا بی لب شیرین تو در دامن کوه
تا بکی خون زدم تیشه فرهاد چکد

سرمشقی دهدم چون ز خط لعل لبت
آب حیوان ز دم خامه استاد چکد

شمع راهم چه کشد شعله ز سروت بچمن
بگدازد دل قمری وز شمشاد چکد

تا نماید بجهان ذره از نور علی
چشمه خور زدم خامه ایجاد چکد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}