شمارهٔ ۱۷۰

بخش اول

صید وصلش توان بدام هوس
گر همائی شود شکار مگس

گرچه دورم ز هودجش آید
هر زمانم بگوش بانک جرس

شب روان ره محبت را
کی بود وحشتی ز میر عسس

طایر آشیان قدسم من
گلشن دهر باشدم چو قفس

نفسی رخ نتابم از وصلش
گر بلب آیدم ز هجر نفس

دادیم چند خواهی از بیداد
ترک بیداد کن بدادم رس

هر سحر پرتوی ز نور علی
بحریم تو شمع راهم بس

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}