شمارهٔ ۱۹۴

بخش اول

ای قدت سرو ناز و رویت گل
کوی تو گلشن و دلم بلبل

هر دم از جوش باده عشقت
شیشه دل برآورد غلغل

تن رباب منست و رگها تار
خوش نوازم نوازش زابل

تا بشویم ز سینه گرد ملال
ساقیا خیز و در قدح کن مل

حلقه همچو زلف زنجیرت
سرکشان را بگردن آمد غل

شاه اقلیم حسنی و باشد
چتر شاهی بسر ترا کاکل

همچو نور علی مرا سرور
نیست الا که صاحب دلدل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}