شمارهٔ ۲۲۳

بخش اول

ساقی بیا و میکده را فتح باب کن
مینای می برآر و بمجلس شتاب کن

تا زآب دیده سرخ کنم رنگ زرد خویش
از خون دل بساغر چشمم شراب کن

بگشا نقاب زلف ز رخسار مهوشت
وز اشک خویش ماه فلک را نقاب کن

صبحست و آخر شب و خور در نقاب مه
گر وصل یار میطلبی ترک خواب کن

تا ز آب دیده بر کشی از موج خیز دهر
سیلاب دیده سرکن و عالم خراب کن

مردانه وار دل بکن از مهر این عجوز
وز عشوه های دمبدمش اجتناب کن

اوراق زهد را بمی انداز دفتری
از گفته های نور علی انتخاب کن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}