شمارهٔ ۲۲۶

بخش اول

ای کار گه نقش خیالت بصر من
گلچین گلستان جمالت نظر من

سلطان سراپرده تجریدم و باشد
از خاک کف پای تو تاجی بسر من

از کثرت امواج حوادث ز چه ترسم
پرورده شده دریم وحدت گهر من

جان موسی تن آمد و دل وادی ایمن
عشق آتش سوزنده و هستی شجر من

از بارقه عشق تو در مزرعه عقل
یکباره فرو سوخت همه خشک وتر من

عشق تو نهالیست کزان در چمن دل
شد معرفت ازهار و حقیقت ثمر من

حسن رخ تو گاینه وجه الهیست
روشن شد از آن نور علی در نظر من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}