شمارهٔ ۲۴۱

بخش اول

بهر آئینه چون پیدا تو باشی
ز چشم ما بخود بینا تو باشی

منم در هر صدف آن در نایاب
دو عالم قطره و دریا تو باشی

چه بودم من حجاب اندر میانه
برفتم از میان من تا تو باشی

بصورت من چه مینا و تو چون می
بمعنی هم می و مینا تو باشی

اگر چه تو نهانی از نظرها
ولی در هر نظر پیدا تو باشی

شدی چون فارغ از هر اسم و معنی
مسمای همه اسما تو باشی

عیان نور علی را گربه بینی
یقین یکتای بیهمتا تو باشی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}