شمارهٔ ۱۴

بخش دوم

مکن ناصحا منع من از حبیب
که بی گل نیارد بسر عندلیب

منم بلبل و گل رخ دوستان
کجا بلبل از گل نماید شکیب

چه خوش باشد ایام گل در چمن
بهمراه یاران شدن بیرقیب

گه آنجا نشستن گهی خاستن
میان گل و سبزه و عود و طیب

چو دیدار یاران شکفت دل است
الهی شکفت دلم کن نصیب

دلم گرچه ز اغیار بیمار شد
لب یار گشتش علاج و طبیب

چو نور از حبیبان کنون در ذهاب
مرا همزبان عارفست و نجیب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}