شمارهٔ ۲۶

بخش دوم

چشمت که بلای چشم آهوست
صیاد ستمگر و جفا جوست

دل ها همه صید او و او را
تیر از مژه و کمانش ابروست

هر غمزه کز او بدل نشیند
پیکان بلا و تیر جادوست

در خواب چو دید نرگسش گفت
بیدار مکن که فتنه اش خوست

چون نور حیات جاودان یافت
هر کس که شهید غمزه اوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}