شمارهٔ ۳۲

بخش دوم

ای صفاتت همه آئینه ذات
جلوه ذات تو آئین صفات

مرکز دایره خال و خطت
آن سکون داده بدل این حرکات

چین ابروت چو آید بنظر
در نظر موج زند آب حیات

گر نبود از لب تو چاشنیش
این حلاوت ز کجا یافت نبات

خرمن حسن رسیدت بنصاب
خوشه مستحقم ده برکات

تکیه بر عهد رقیبان مکنی
که ندارد چو وفای تو ثبات

دیگر از هجر و هلاکش چه خلل
نور را وصل تو چون گشت نجات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}