شمارهٔ ۳۵

بخش دوم

هر سحر کز آن دو چشم جادوست
صد معجزه با کرشمه با اوست

کی ماه ز طلعت تو تابان
کی سرو ز قامت تو دلجوست

چشم سیهت بسرمه سائی
رشک دو هزار چشم جادوست

عالم شود ار ز اشک من آب
غم نیست تراکه آتشت خوست

نه پوست شناسم و نه مغزی
تا عشق تو مغز گشت و من پوست

شب تا سحرم کبوتر دل
بر بام و درت بذکر یاهوست

گر گوهر نظم نور بینی
گوئی بیقین در سخنگوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}