شمارهٔ ۴۲

بخش دوم

نه تنها شبم تیره از موی اوست
که روزم همه روشن از روی اوست

دوعالم که نبود ز یکرشته بیش
کمین موئی از تار گیسوی اوست

قیامت که صد فتنه دارد ببر
یکی جلوه از قد دلجوی اوست

می کوثر و موج آب حیات
عیان از لب و چین ابروی اوست

چو سنبل نسیم سحر مشکبار
ازآن طره عنبرین بوی اوست

چه گویم ز نور مسلمانیش
که او کافر خال هندوی اوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}