شمارهٔ ۴۵

بخش دوم

ای خاک پایت بر فرق من تاج
فرقم بتاجی گردیده محتاج

تو شاه خوبان در حسن و خوبی
خوبان فرستند بر در گهت باج

افغان که زلفت از کافری کرد
ایمان و دینم یکباره تاراج

آن خال مشکین بر آن بناگوش
هندو نژادیست بنشسته بر عاج

ابرو کمانا کو تیر مژگان
تا آرمش پیش از سینه آماج

رفتی و ما را در دیده یارا
شد روز روشن همچون شب داج

معراج هرکس باشد بکوئی
چون نور ما را کوی تو معراج

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}