شمارهٔ ۹۲

بخش دوم

بیا که تشنه لعلت چو آب یاقوتم
ببین که خون جگر بی لبت بود قوتم

فریب نرگس سحرآفرین جادویت
نموده محو ز خاطر فسون هاروتم

شهید ناز تو یا کشته وصالم من
که نخل سدره طوبی است چوب تابوتم

نهنگ بحر شکافم و لیک یونس وار
نشانده کشتی دوران بسینه حوتم

نیم مقید این تیره دام ناسوتی
که نور مطلق عنقای قاف لاهوتم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}