شمارهٔ ۱۰۲

غزلیات

چه پیش خلق گشایی دهان برای طلب؟
که موج ریختن آبروست جنبش لب

مجو، ز گرمی دونان دوای درد، که هست
هزار مرتبه جانکاه تر ز گرمی تب

چو فضله ییست که زاییده از غذای لطیف
هرآنکسی که مباهات میکند بنسب

ز برگ سیلی استاد برگ پیوند است
که میدهد ثمر اعتبار نخل ادب!

ترا که خون رعیت بجای رنگ حناست
چگونه دست توانی کشیدن از منصب

بیا که آینه دل ز زنگ غم واعظ
جلا دهیم به خاکستر سیاهی شب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}