شمارهٔ ۱۲۲

غزلیات

زان لبم، چاره یک شکر خند است
درد دل را، علاج گلقند است

خال نیلی، برآن لب شیرین
تخم ریحان و، شربت قند است

برد دیوانه خوشدلی ز میان
غصه ها حصه خردمند است

هر طرف گریه چشمه چشمه روان است
غم عشق تو کوه الوند است

اوست مجنون ز مردم ای عاقل
که به زنجیر فکرها بند است

نیست واعظ به از سخن اثری
زاده طبع به ز فرزند است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}