شمارهٔ ۲۷۳

غزلیات

با دل خسته، چو بیرحمی او بستیزد
اثر ناله بهمراهی دل برخیزد

رم چنان داده ز هم عشق سراپای مرا
که بخون جگرم رنگ نمی آمیزد

شکر از زهر کجا صرفه تواند بردن؟
عیش را گو که عبث باغم ما نستیزد!

لقمه افتد ز دهن گر نبود قسمت کس
خورش اره نگر کز بن دندان ریزد

در ره عشق رسی زود بجایی واعظ
گر ز پای دلت این بند علایق خیزد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}