شمارهٔ ۳۵۹

غزلیات

ز خوی تند، همان تندخو بجان آید
که هم ز تندی خود سیل در فغان آید

همان قدر که ستم میکنی، ستم بینی
بقدر زور کمان، زور بر کمان آید

ز چنگ خجلت مظلوم، چون رهد ظالم؟
اگر نه پای مکافات در میان آید؟!

ز بس کشیده ام از حرف تند، خجلت ها
ترم از مصرع تندی که بر زبان آید!

چنان کناره نکردیم از جهان واعظ
که حرف عزلت ما نیز در میان آید!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}