شمارهٔ ۴۵۵

غزلیات

نباشدم تن تنها، ز فوج دشمن باک
شرار را نبود از هجوم خرمن باک

ملایمت ز گزند زمانه آزاد است
ندارد آینه آب، از شکستن باک

خط از جمال خداداد، صرفه یی نبرد
چراغ مهر ندارد ز باد دامن باک

نمیکشد دل روشن، کدورت از دنیا
که چشم شعله ندارد ز دود گلخن باک

صف سپاه شهان را نه مانع اجلست
خزان ندارد از خار بست گلشن باک

دلم ز وعظ تو پروا نمیکند واعظ
بلی بلی نبود مرده را ز شیون باک!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}