شمارهٔ ۶۲

رباعیات

بی خاطر جمع، نکته دان نتوان شد
بی مایه، چو ابر درفشان نتوان شد

با فکر معاش، فکر معنی سخن است
گویا بسخن، بی لب نان نتوان شد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}