شمارهٔ ۶ - تاریخ افزایش منصب صدر اعظم شاه عباس ثانی

ماده تاریخ

ز خدمت شناسی شنهنشاه عادل
که برکوه باشد از او پشت مذهب

ز بس کوفت عدلش سر ظالمان را
بدزدد بخود دم، چو زنبور عقرب

بعهدش برآید اگر ناله از نی
شود لرز از بیم او شیر را تب

ز بیمش چو هم کسوت شبروان شد
ز شبنم کند گریه بر روز خود شب

برای دعا گویی دولت او
چو گل هر دهان را ضرور است صد لب

بیفزود بر منصب صدراعظم
ز مهرش کنون به در شد ماه منصب

سحاب عطا، قلزم فضل و دانش
که او راست پیر خرد طفل مکتب

بکاغذ رسانید تا حرف قدرش
سیه گشت از بس گرانی، مرکب

ز بس همتش میکند پیشدستی
ندارد کسی فرصت عرض مطلب

میانجی نخواهد ز بس همت او
نخواهد کشد مدعا، منت لب

چو گیتی ز صیت عطایش الهی
بود جام دل از نشاطش لبالب

چو منصب فزودش بتاریخ گفتم:
«ببالید بر خود از او جاه و منصب »

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}