شمارهٔ ۱۹ - تاریخ انجام ساختمان گنبذی

ماده تاریخ

خور اوج شاهنشهی، سایه حق
محیط کرم، کوه مجد و شهامت

«سلیمان ثانی » که روشن چراغی
ندارد چو او خاندان کرامت

ز سرکوب میخ وجود مخالف
دهد خیمه عدل و دین را اقامت

به او چشم خلق است روشن الهی
ز چشم بد خلق دارش سلامت

ز توفیق ایزد چو معمار عزمش
بتعمیر این روضه افراخت قامت

ز اتمام این گنبذش شد مهیا
پناهی عجب ز آفتاب قیامت

بتاریخش اندیشه رو داد و گفتم:
«شد آباد این بارگاه امامت »

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}