واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۱ - در تولد کودکی سرود
ماده تاریخ
نکو نام جانی، ولادت چو یافت
فلک گفت: لطف حقش یار باد
ز پیوند اقبال و دولت مدام
نهال جوانیش پر بار باد
ز فیض هوای عنایات حق
گل زندگانیش بی خار باد
ثمین گوهر درج اقبال و جاه
که نامش در گوش گفتار باد
پی مولدش عقل تاریخ گفت:
که:«حقش همیشه نگهدار باد»!
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}