شمارهٔ ۲۱ - در تولد کودکی سرود

ماده تاریخ

نکو نام جانی، ولادت چو یافت
فلک گفت: لطف حقش یار باد

ز پیوند اقبال و دولت مدام
نهال جوانیش پر بار باد

ز فیض هوای عنایات حق
گل زندگانیش بی خار باد

ثمین گوهر درج اقبال و جاه
که نامش در گوش گفتار باد

پی مولدش عقل تاریخ گفت:
که:«حقش همیشه نگهدار باد»!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}