شمارهٔ ۲۵ - در تاریخ در تازه مسجدی

ماده تاریخ

از حکم شه، این در چو به مسجد واشد
هر سو پی تاریخ، دلم جویا شد

ناگاه سروشی آمد از عالم غیب
«ای بنده بیا که باب رحمت واشد»!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}