شمارهٔ ۳۱ - در تولد فرزند محمد زمان بیگ

ماده تاریخ

عطا کرد ایزد بمخدوم اکرم
«محمد زمان بیگ » آن پاک گوهر

ثمین گوهری از محیط کرامت
چه گوهر؟ سپهر شرف راست اختر!

ز صلب نجابت، برآمد شراری
که از نور او شد چراغش منور

بحمدالله از جویبار بزرگی
برافراخت نیکو نهالی چنین سر!

چو تاریخ جستم پی مولد او
خرد گفت:«از وی الها خورد بر»!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}