واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۹۰
ابیات پراکنده
روزگاری که منش سر بقدم میسودم
زلف او در عدم آباد کمر میگردید
واعظ قزوینی
ابیات پراکنده
روزگاری که منش سر بقدم میسودم
زلف او در عدم آباد کمر میگردید
{{ metaLine }}
موردی نیست.
{{ poet.poem_count }}
خالی است.
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
{{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}