واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۰۷
ابیات پراکنده
گرفتگی نبود با زبان خوش سخنش
سخن گسسته برآید ز تنگی دهنش
واعظ قزوینی
ابیات پراکنده
گرفتگی نبود با زبان خوش سخنش
سخن گسسته برآید ز تنگی دهنش
{{ metaLine }}
موردی نیست.
{{ poet.poem_count }}
خالی است.
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
{{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}