واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۶۰
ابیات پراکنده
از اینکه دربهدری، پیش دوست جای نداری!
ز خلق میطلبی نان، مگر خدای نداری؟!
واعظ قزوینی
ابیات پراکنده
از اینکه دربهدری، پیش دوست جای نداری!
ز خلق میطلبی نان، مگر خدای نداری؟!
{{ metaLine }}
موردی نیست.
{{ poet.poem_count }}
خالی است.
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
{{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}