بخش ۱۳ - صفت شانه تراشی

شهرآشوب کوچک

از شانه تراش بیقرارم
وز چاره گذشته کار و بارم

در شاخ ز شوق شانه گشتن
دانه ی شانه بود سوزن

این بود شبیه اینکه طفلان
نازاده بر آورند دندان

عکس مژه اش ز روی بازی
از تخته نموده شانه سازی

تا سایه فکنده بی بهانه
انگار شانه گشته شانه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}