بخش ۲۵ - صفت حلّاج

شهرآشوب کوچک

حلّاجانند چشم بد دُور
هر یک شاهی ولیک منصور

هستند ز خط، تذرو خوش فال
وز خال سیه، غزال خوش حال

چک در کف شان کسی که دیده
خون آب ز دیده اش چکیده

عشّاق ازین بتان که نغزند
چون جَوزَقَه جمله خشک مغزند

دارند ز مغز خشک بنیاد
مانند کمان ز پنبه فریاد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}