بخش ۳۴ - صفت چیت سازان

شهرآشوب کوچک

بینی به دکان چیت سازان
شیرین پسری چو شیره ی جان

مانند بهار وقت بازی
کارش گل و برگ و شاخ سازی

چون ابر بهار میر بستان
معمار خرابی گلستان

طبعش هر گاه طرحی انگیخت
گردید تمام رنگ چون ریخت

در دم شنوی ز گلشن او
فریاد ز بلبل و ز گل بو

گویی که ز دیده ها نهانی
در قالب اوست روح مانی

از حُسن و صفا بود لبالب
هر چیز که می زند به قالَب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}