بخش ۳۶ - صفت چاقشور دوزان

شهرآشوب کوچک

در رسته ی چاقشور دوزان
ماهی بینی چو مهر تابان

دَور لَبِ او بوقت خنده
همچون دَم شفره اش کُشَنده

آن عرصه ز نوع نوع انسان
چون ثقبه ی بخیه تنگ میدان

لاغر بدنان در آن نشیمن
از هم گذرانده هم چو سوزن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}