شمارهٔ ۷۳

غزلیات

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی
ای هر خم زلف تو مرا بند و کمندی

شیرین تر از این قامت و بالا نشنیدم
چون گلبن نورسته نه پستی نه بلندی

با این لب شیرین چو در آیی به شکرخند
گویند: که شور شکری فتنه ی قندی

گفت: از لب شیرین من این بوالعجبی نیست
خاصه که بود بوسه گه بهجت افندی

گفتم: که بگو قیمت یک بوسه ازان گفت:
این نکته ندارد صفت چونی و چندی

جان بهر تو غم نیست ولی واهمه دارم
کین جان محقر ز «وفایی» نپسندی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}