شمارهٔ ۱۶

غزلیات

بی تو، چندان که محنتست مرا
با تو چندان محبتست مرا

مردم و سوی من نمی نگری
بنگر کین چه حسرتست مرا

رخ نهفتی، ولی بدیده دل
در جمال تو حیرتست مرا

نسبت من چه می کنی برقیب؟
با رقیبان چه نسبتست مرا؟

خوار شد بر درت هلالی و گفت:
این نه خواریست، عزتست مرا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}