شمارهٔ ۷۳

غزلیات

من با تو یکدلم، سخن و قول من یکیست
اینست قول من که شنیدی، سخن یکیست

بگداختم، چنانکه اگر سر برم بجیب
کس پی نمی برد که: درین پیرهن یکیست

خواهم بصد هزار زبان وصف او کنم
لیکن مقصرم، که زبان در دهن یکیست

ماه مرا بزهره جبینان چه نسبتست؟
ایشان چو انجمند و مه انجمن یکیست

صد بار از تو شوکت خوبان شکست یافت
خسرو هزار خسرو لشکر شکن یکیست

بر خاستست نقش دویی از میان ما
ما از کمال عشق دو جانیم و تن یکیست

در درگهت رقیب و هلالی برابرند
طوطی درین دیار چرا با زغن یکیست؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}