شمارهٔ ۸۴

غزلیات

در کوی تو آمد بسرم سنگ ملامت
مشکل که ازین کوی برم جان بسلامت

نتوان گله از جور و جفایی که تو کردی
جور تو کرم بود و جفای تو کرامت

امروز درین شهر مرا حال غریبست
نی رای سفر کردن و نی روی اقامت

شد سیل سرشکم سبب طعنه مردم
توفان بلا دارم و دریای ملامت

«قد قامت » و فریاد مؤذن نکند گوش
آن کس که بفریاد بود زان قد و قامت

ای دل، که تو امروز گرفتار فراقی
امروز تو کم نیست ز فردای قیامت

بی روی تو یک چند اگر زیست هلالی
جان میدهد اینک بصد اندوه و ندامت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}