شمارهٔ ۱۵۵

غزلیات

جز بندگیم کاری از دست نمی آید
من بنده فرمانم، تا دوست چه فرماید؟

تو عمر من و وصلت آسایش عمر من
یارب! که رقیب تو از عمر نیاساید

ای گل، تو بحسن خود مغرور مشو چندین
کین خوبی ده روزه بسیار نمی پاید

تا چند جفاگاری، شوخی و دل افگاری؟
جایی که وفا باشد اینها بچه کار آید؟

در عشق هلالی را انکار کنند اما
این کار چو پیش آید افکار نمی شاید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}