شمارهٔ ۴۲۳

غزلیات

عشاق را حیات بجانست و جان تویی
جان را اگر حیات دگر هست آن تویی

هر جا مهیست پیش رخت هست ناتمام
ماه تمام روی زمین و زمان تویی

یوسف اگر چه بود بخوبی عزیز مصر
حالا بملک حسن عزیز جهان تویی

گر صد هزار مهر نمایند مهوشان
ایشان ستمگرند، همین مهربان تویی

گر دل ز درد خون شد و گر جان بلب رسید
غم نیست، چون طبیب من ناتوان تویی

خیز، ای رقیب و جای سگش را بمن گذار
من کیستم، اگر سگ این آستان تویی؟

گر جان بباد داد هلالی از آن چه باک؟
جانی که هست در تن او جاودان تویی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}