بخش ۸ - باب اول در عشق که اصل وجودست و مقصود هر موجود

صفات العاشقین

جهان یک قطره از دریای عشقست
فلک یک سبزه از صحرای عشقست

مقام عشق بس عالی فتادست
اساسش از خلل خالی فتادست

ز کار عشق بهتر پیشه ای نیست
به از سودای عشق اندیشه ای نیست

اسیر عشق آزادی نخواهد
گر از غم جان دهد شادی نخواهد

زیان و سود عالم سر بسر هیچ
همین عشقست در عالم، دگر هیچ

محبت گر چه شور انگیز باشد
غم و دردش نشاط آمیز باشد

بهار عشق را پژمردگی نیست
شراب شوق را افسردگی نیست

دلا، پروانه ای، شمعی برافروز
بداغ عشق او می ساز و می سوز

گدای عشق و شاه انجمن باش
برو سلطان وقت خویشتن باشد

چو عشق آمد مخور غم، شاد بنشین
ز غمهای جهان آزاد بنشین

خطاب عاشقان دور از عتابست
خطای عارفان عین صوابست

خطا بر عاشق بیدل نگیرند
ز عاشق هر چه آید در پذیرند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}