شمارهٔ ۱۰۸

غزلیات

لبت راست آب حیاتی دگر
دهان تو دارد نباتی دگر

تو سلطان حسنی و ما بی‌نوا
بود حسن را هم زکاتی دگر

نظر کرده چشمت یکی ره به من
نماید مگر التفاتی دگر

بر اصحاب دل از خط آورده‌ای
به صد جان و صد دل براتی دگر

لبت گر زند یک نفس با همام
یبخشد به جانش حیاتی دگر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}