شمارهٔ ۲۱۰

غزلیات

ز بهر تو باید مرا زندگانی
که شیرین‌تری از زمان جوانی

جهان با حضور تو خوش می‌نماید
مباد از تو خالی که جان جهانی

زمان با وجود تو گوید زمین را
که اکنون تو روشن‌تر از آسمانی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}