شمارهٔ ۱۷

رباعیات

ای زلف به تاب دوست تاب تو که راست
وی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست

ای چشمش اگر سوال جان خواهی کرد
جز دادن جان دگر جواب تو که راست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}