بخش ۳۴ - در بیان تجلی صفات میفرماید

کنز الرموز

بند راه تو، هم از اوصاف تست
پردهای خویش بردار از نخست

دل چه از سودای نفسانی برست
بر سر تخت تجلی خوش نشست

چیست انوار تجلی بی نشان
آنچه از سر تو آید بی گمان

وهم و فهم اینجا نگنجد چون خیال
نی عبارت را در این معنی مجال

گه گشاید گنج افعال و صفات
گه نماید پرتو انوار ذات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}